تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 398

و معبودانى را كه تو تجويز كرده‌اى منسوخ قرار دهند . وَ يَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ و تا بگذارد عبادت ترا و بتان تو را ؛ تفسير : فرعون خود را « ربّ اعلى » يعنى ، پروردگار اعلى مىخواند از كلمهء « اعلى » ظاهر است كه براى ثبوت علويّت خود بعض پروردگاران ادنى هم تجويز كرده بود ؛ چنان كه كلمهء « آلِهَتَكَ » مؤيّد آنست . بعضى گفته‌اند : اين معبودان ادنى مجسّمه‌هاى گاو و غيره بود ، و بعضى مراد از آن آفتاب و ستارگان را مىدانند ؛ و بعضى گويند ، فرعون مجسّمه‌هاى خود را براى پرستش تقسمى كرده بود . هرچه باشد ؛ فرعون به همه حال خود را « معبود اعلى » معرّفى كرده بود ؛ و « ما عَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرِي » « 1 » گفته وجود خدا را نفى مىكرد العياذ باللّه ! قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ ( 127 ) گفت : زود بكشيم پسران بنى اسرائيل را ؛ و زنده بگذاريم دختران ايشان ؛ را و هرآئينه ما بر ايشان غالبانيم . تفسير : پيش از ولادت موسى ( ع ) فرعون بنى اسرائيل را مورد ظلم قرار داده بود و پسرانشان را به قتل مىرسانيد ؛ از خوف آنكه مبادا اين همان اسرائيلى باشد كه منجّمين خير داده بودند ، و از دست وى سلطنت زوال خواهد پذيرفت ؛ و دختران را براى خدمت و غيره زنده مىگذاشت . اكنون اثر موسى را مشاهده كرده ، انديشيد كه مبادا بنى اسرائيل از سبب تربيت و اعانت او قوت بگيرند ! بنابرآن « 2 » ، براى تخويف و عاجز كردن آنها در اثر قوّت خود ، باز همان تجويز ديرينهء خود را روى كار آورد ؛ از آنجا كه بنى اسرائيل اين تجويز سفّاكانهء فرعون را شنيده پريشان و مضطرب شدند ؛ موسى ( ع ) علاج اضطراب آنها را در آيت آينده نشان داده .