وَ قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ
( 90 )
و گفت آن اشراف كه كافر بودند از قوم او ( به ياران خود ) : اگر متابعت كنيد شعيب را هر آئينه شما آن وقت زيانكار باشيد .
تفسير : مذهب آباء و اجداد از دست ما رفت ؛ اين است خرابى دين ؛ و اگر در تجارت وزن و پيمايش را درست ملحوظ كرديم ؛ اين است نقصان دنيا .
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ
( 91 )
پس ، گرفت ايشان را زلزله ؛ پس گرديدند به وقت صبح در سراى خويش مرده ( به رو افتاده ) .
تفسير : از مجموع آيات متعدّده برمىآيد كه برين مردم « ظلّه » ، « صيحه » ، « رجفه » سه رقم عذاب نازل شد ؛ يعنى : اوّل ، ابرى سايه افگند كه داراى اخگرهاى آتش بود ؛ دوّم ، يك صداى نهايت مدهش و مهلك از آسمان ؛ و سوّم ، زلزلهء زمين ( ابن كثير ) .
الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كانُوا هُمُ الْخاسِرِينَ
( 92 )
آنان كه تكذيب كردند شعيب را ، گويا نبودند در آنجا ؛ آنان كه تكذيب كردند شعيب را ، شدند ايشان زيانكار .
تفسير : آنان كه شعيب و همراهان او را به اخراج از قريه تهديد نموده بودند ، نه خود ماندند و نه قريههايشان ؛ و آنان كه مىگفتند : پيروان شعيب ( ع ) تباه مىشوند ؛ خود بر باد و خائب و