مردم چيزى را چيزى نموده ، « 1 » آنها را از قبول دين حق بازداشتند ؛ نه مستحقّ مغفرتاند ، و نه شايستهء هدايت . ازين ثابت شد كه هدايت فقط در متابعت حضرت پيغمبر ( ص ) منحصر است ، و ضلالت مخالفت است با حضرت وى - صلعم . ازين آيت ، يهود سرزنش مىشود و خيالات باطلشان تغليظ مىگردد . « 2 »
يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْراً لَكُمْ وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً
( 170 )
اى مردم ، به تحقيق آمده به شما پيغمبر به راستى از جانب پروردگارتان ؛ پس ايمان بياريد ، كه بهتر است به شما ؛ و اگر كافر شويد ، ( پس هر آئينه ) خداراست آنچه در آسمانها و زمين است ؛ و هست خدا دانا ، با حكمت .
تفسير : پس از آنكه تصديق حقّانيّت حضرت پيغمبر و كتابش و تغليط و تضليل مخالفان يعنى اهل كتاب را توضيح نمود ، اكنون به عموم بشر منادا مىشود كه : مردم ، پيغمبر ما دين حق را گرفته پيش شما آمد ؛ خير شما در آن است كه سخن او را اطاعت كنيد ، و اگر انكار ورزيدند ، بدانيد كه هرچه در آسمانها و زمين است از خدا بوده ، از همه احوال و اعمال شما آگاه مىباشد ؛ پس از محاسبهء اعمالتان مجازات مىدهد .
فايده : ازين ارشاد ظاهر شد كه قبول وحى فرض ، و انكار از آن كفر است .
يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لا تَقُولُوا
اى اهل كتاب ، از حد مگذريد در دينتان ، و مگوئيد
هامش
( 1 ) . و براى مردم هر چيزى را چيز ديگرى وانمود كردند ، و . . .
( 2 ) . تخطئه مىشود . ابطال مىگردد . تكذيب مىشود .