تفسير : از آن امم كه پيغمبران بسويشان مبعوث شدند ، سؤال مىشود :
« ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ »
شما دعوت پيغمبران ما را تا چه اندازه پذيرفته بوديد ؟ از خود پيغمبران پرسيده مىشود :
« ما ذا أَجَبْتُمُ »
شما از امّت چه جواب يافته بوديد ؟
فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَ ما كُنَّا غائِبِينَ
( 7 )
پس البتّه بيان خواهيم كرد بر ايشان به علم خود ، و نبوديم ما ( هيچ جا ) غايب .
تفسير : هيچ عمل بزرگ و كوچك ، بسيار و اندك شما ؛ يا هيچ حال پيدا و پنهان شما ، از علم ما غايب نيست . ما بدون واسطهء ديگرى ، از هر ذرّه آگاهيم : ما بر وفق علم محيط و ازلى خويش ، همهء احوال گذشته و آيندهء شما را پيش رويتان مىگذاريم ؛ نامههاى اعمال كه فرشتگان خدا ( ج ) نگاشتهاند نيز ، سر مويى با علم خدا مخالف نيست ؛ اطلاع دادن به ذريعهء آنها ، خاص براى رعايت ضابطه و مظاهرهء نظام « 1 » حكومت است ؛ ورنه ، خدا ( ج ) در علم خويش به اين ذرايع « 2 » - معاذ اللّه - احتياجى ندارد .
وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 8 ) وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ
و وزن كردن اعمال ، آن روز درست است ؛ پس هركه را گران بود ( اعمال ) وزن شدهء او ؛ پس آن گروه ، ايشانند رستگاران .
و هركه را سبك باشد ( عملهاى ) وزنشدهء او ؛ پس آن گروه ، آنانند كه زيان كردند در حقّ خويشتن .
تفسير : در روز قيامت ، وزن كردار مردم ديده مىشود . هركه را اعمال قلبى و اعمال
هامش
( 1 ) . نمايش
( 2 ) . اين وسايل