ذبح گردد ، حلال مىشود ؛ و هرچه بدون آن مرد ، مردار است ( به تغيّر اندك ) . « 1 »
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَنْ يَضِلُّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( 117 ) فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ
( 118 )
هرآئينه پروردگار تو ، او داناتر است به كسى كه گم مىشود از راه وى ، و او داناتر است بر كسانى كه به راه اويند .
پس بخوريد از آن حيوان مذبوح كه ياد كرده شده نام خدا بر آن ؛ اگر شما به حكمهاى او ايمان داريد .
تفسير : هنگامى كه بنابر دلايل صحيح به نبوّت حضرت پيغمبر و حقّانيّت قرآن تسليم كرديد ، و به صورت كلّى بر احكام آن ايمان آورديد ؛ پس بر تسليم صحّت فروع و جزئيّات آن ناگزيريد . اگر تسليم هر اصل و فرع و كلى و جزئى به قياس عقلى ما منوط باشد ، به نبوّت و وحى ضرورت نمىافتد .
وَ ما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و چيست شما را كه نمىخوريد از آن حيوان كه ياد كرده شده نام خدا بر وى ؟
هامش
( 1 ) . نقل از موضح الفرقان ، با اندكى تغيير