تفسير : در لحظهء معيّن ، حسنات و سيّئات تمام عمر انسان را آشكار مىكند .
قُلْ مَنْ يُنَجِّيكُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً لَئِنْ أَنْجانا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ
( 63 )
بگو : كيست كه مىرهاند شما را از تاريكىهاى بيابان و دريا ؛ مناجات مىكنيد به جناب او به زارى و نياز و پنهانى ؟ كه اگز نجات دهد خدا ما را از اين شدّت ، هر آئينه باشيم از شكركنندگان .
قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْها وَ مِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ
( 64 )
بگو : خدا مىرهاند شما را از آن ، و از هر سختى ؛ باز شما شريك مقرّر مىكنيد .
تفسير : خداوند ( ج ) با وجود علم محيط و قدرت كامل كه در فوق بيان شد ، كيفر اعمال بد و شرارت شما را به زودى نمىدهد ؛ بل « 1 » هنگامى كه در ظلمات مصائب و شدايد گرفتار مىآئيد ، به عجز و ناتوانى او را مىخوانيد ، و پيمان استوار مىبنديد كه پس از نجات ازين مصيبت ، ديگر شرارت نمىكنيم ؛ و احسان تو را جاودان سپاس مىگوئيم ! وى بسا اوقات به شما مدد مىكند ، و از هر نوع شدايد و مهالك نجات مىدهد ؛ ليكن شما باز به عهد خويش استوار نمىمانيد ، و همين كه از مصيبت رها شديد ، بغاوت آغاز مىنمائيد !
قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً
بگو : اوست توانا بر آنكه فرستد بر شما عذابى ؛
هامش
( 1 ) . بلكه