ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ
( 99 )
نيست بر ذمّهء رسول ، مگر رسانيدن ؛ و خدا مىداند آنچه آشكارا مىكنيد ، و آنچه پنهان مىكنيد .
تفسير : رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و سلّم - قانون و پيغام الهى ( ج ) را رسانده ، فرض خود را ادا كرده ؛ حجّت خدا ( ج ) بر بندگان تمام شده ؛ اكنون در ظاهر و باطن ، هر عملى كه كنيد در پيشگاه الهى ( ج ) موجود است ؛ و هنگام حساب و جزاء ذرّهذرّه پيش روى شما مىآيد .
قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَ الطَّيِّبُ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
( 100 )
بگو كه برابر نيست ناپاك و پاك ، و اگرچه ترا خوش آيد كثرت ناپاك ؛ پس بترسيد از خدا اى خداوندان خرد ، تا شما نجات يابيد .
تفسير : در ركوع ما قبل گفته شده بود كه طيّبات را حرام مگردانيد ، بلكه از آن به اعتدال تمتّع نمائيد ؛ بعد از تكميل اين مضمون ، حرمت خمر و ديگر چيزهاى ناپاك و خبيث بيان شد ؛ در همان سلسله ، شكار محرم حرام گرديد ، يعنى چنان كه خمر و ميته و ديگر چيزها خبيث است ، شكار محرم را نيز چنان دانيد . به مناسبت محرم ، بعد از بيان چند چيز ضمنى ، اكنون تنبيه مىشود