دانشمندان از اينگونه امثله به كثرت وارد شده ؛ مخالفت كافران در اين باب ، محض عناد و نادانى است ، در معناى
« فَما فَوْقَها »
گفته مىشود كه مراد از « فوق » بال پشّه است كه در حقارت و خردى بيشتر از آن است ، و در بعضى احاديث اين جهان به بال پشّه تشبيه شده .
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً
پس اما كسانى كه ايمان آوردهاند ( پس ) مىدانند كه هر آئينه اين مثال حقّ است از جانب پروردگار آنها ؛ و امّا كسانى كه كافراند ، مىگويند كه چه چيز اراده كرده خداوند به اين مثال ؟ گمراه مىكند به اين مثال بسيارى را ، و راه مىنمايد به اين مثال بسيارى را !
تفسير : مؤمنان اين امثله را حقّ و راست و مفيد مدّعا مىدانند ؛ كافران به تحقير مىگويند :
از ايراد اين امثلهء زبون خداوند چه اراده داشته است ؟ ! اين آيات جواب گفتههاى ايشان است ، يعنى در اين كلام هدايت نظام ، منظور آن است كه برخى را به ضلال افكند و بعضى را مايهء هدايت شود . گويا در نظر است كه پيروان حقّ و باطل از هم متمايز گردند ، و اين خود امرى لازم و سودمند مىباشد .
وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ ( 26 ) الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ
و گمراه نمىكند با اين مثال مگر فاسقان را . آنانيكه مىشكنند عهد خدا را پس از استوارى آن ، و قطع مىكنند آنچه را امر كرده خدا به اتّصال و پيوند آن ،