سورة الفاتحة
مكّيّة و هى سبع آيات نزلت بعد المدّثّر .
سورهء فاتحه هفت آيه و مكى است بعد از سورهء مدثر نازل شده .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
( 1 )
آغاز مىكنم به نام خدائى كه بىاندازه مهربان ، نهايت بارحم است .
تفسير : رحمن و رحيم هر دو صيغهء مبالغه است اما در « رحمن » نسبت به « رحيم » مبالغه بيشتر است . در اين ترجمه تمام اين دقايق رعايت شده .
الْحَمْدُ لِلَّهِ
همه ستايشها مر خدايراست .
تفسير : نيكوترين ستايشها و بهترين محامدى كه از ازل تا ابد شده و خواهد شد خاص به حضرت الهى سزاوار است ؛ زيرا ، آفرينندهء اشيا و بخشندهء عطايا و انعامات حضرت اوست ، و عطاى او عام است كه بلاواسطه بخشد يا به واسطهء ديگرى بخشايش كند مثلا كسى از فروغ خورشيد متمتّع مىشود ، يا از حرارت او برخوردار مىگردد ؛ اين انتفاع و برخوردارى از فيض خورشيد است نه از روشنى و گرمى .
حمد را با تو نسبتيست درست * بر درِ هر كه رفت بر درِ تُست
ترجمهء
« الْحَمْدُ لِلَّهِ »
تنها به اين جمله كه « هر نوع ستايش خداى را است » موجز و نارساست ؛ علماء به تقصير آن معترفند .