ارزش است .
سفره : سفر ( بر وزن عقل ) : آشكار كردن ، پرده برداشتن . « السفر : كشف الغطاء » و به كسر سين به معنى كتاب و نامه است كه حقائق و مطالب را روشن و آشكار مىكند ، سافر به معنى كتاب و نويسنده است « سفرة » : نويسندگان .
بررة : برّ به ( فتح اوّل ) نيكوكار و احسان كننده . جمع آن بر ره و ابرار است .
شرحها
در اين آيات ماجراى آن مرد نابينا و موحد و تحقير او و تكريم كافر نقل شده و اين عمل مورد عتاب سخت قرار گرفته است ، آن وقت گفته شده كه همه در استفاده از دين خدا يكسانند ، كسى را بر كسى در اين كار مزيتى نيست و در آخر از قرآن و آنان كه در ترويج قرآن مىكوشند تجليل شده است .
1 و 2 -
عَبَسَ وَ تَوَلَّى أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى
لفظ
أَنْ جاءَهُ
تقديرش : « لان جاءه » است و آن تعليل
عَبَسَ وَ تَوَلَّى
مىباشد يعنى به علت آمدن آن نابينا روترش كرد و از او اعراض نمود منظور از لى » اعراض از نابينا و عدم اعتنايى به او است .
3 و 4 -
وَ ما يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرى
جمله اول در صورتى است كه اعمى قبلا پند گرفته است و با آمدن پيش ؟ ؟ ت ، عملى ياد مىگيرد و با آن عمل خود را پاك مىكند يا با ياد گرفتن ؟ ؟ قلب او از جهل پاك مىشود ، جمله دوم در صورتى است كه قبلا پند نگرفته ؟ ؟ ن پند مىگيرد و سپس از آن پند استفاده مىكند و با عمل به آن پاك