سه - با مشاهدهء چهرههاى زندهء ارزشهاى و الا كه در زندگى بهشتيان جلوهگر است ( چونان دوست داشتن يكديگر ) و همچنين با ديدن چهرههاى زندهء ضد ارزشها ( چونان نفرين به يكديگر در آتش دوزخ ) آشكارا طبيعت اين ارزشها همچون نيكويى عشق به يكديگر و زشتى كينه توزى نسبت به يكديگر را درمىيابيم .
دوست داشتن اولياى خدا :
1 - حقيقت ايمان در زندگى اجتماعى انسان در چهرهء ولايتى رخ مىنمايد كه ريشهء آن ، همزيستى مؤمن با ديگر مؤمنان در سراى ايمان و زير سايهء ولايت الهى است ، ( عشق به خدا و عشق در راه او ) . بنيان اين ولايت همان فرمانبرى آگاهانه از ولى خداست كه از روح ايمان برمىخيزد . خداوند متعال مىفرمايد :
وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضَهُمْ أَولِياءُ بَعْضٍ . . . « 1 » .
« مردان مؤمن و زنان مؤمن دوستان يكديگرند . . . »
اين ولايت ايمانى كسانى را در برمىگيرد كه گاهى در ديدهء مردمان ناچيز هستند . در واقع دشوارى اين امتحان در گذشتن از همين تفاوتهاى طبقاتى و نژادپرستانه و يا هرگونه تبعيض ديگرى مىباشد كه رسيدن به ولايت فراگير ايمان را براى همهء مردم تحت اين ولايت آسان مىكند ، حتّى اگرچه از لايههاى فرودست و يا نژادى پستتر جامعه باشند . احاديث شريف نيز براين ولايت تأكيد ورزيده است .
الف - امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
« همانا مؤمنان با يكديگر برادر هستند ، فرزندان يك پدر و يك مادر كه اگر رگ يكى از آنها بجهد ديگران به بىخوابى گرفتار مىآيند . « 2 » »
ب - در حديث شريفى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است كه فرمود :
« اى مردم ! همانا مؤمنان با يكديگر برادر هستند و مال مؤمنى بر برادرش حلال
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 71 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 71 ، ص 264 ، روايت 4 .