« بگو به پروردگار مردم پناه مىبرم * فرمانرواى مردم * خداى مردم * از شرّ وسوسهء وسوسه گرنهانى ، آن كه در دلهاى مردم وسوسه مىكند * خواه از جنيان باشد و يا از آدميان . »
ت - هنگامى كه مؤمن به خدا پناه مىبرد اسماء او را به خاطر مىآورد و يادآور مىشود كه اوست خداى سپيده دم ، و اوست آفريننده و در نتيجه از شرّ هر مخلوقى و از شرّ كسانى كه پيوسته به جامعه ستم مىكنند و مردم را به پراكندگى مىكشانند و تصميم آنها را به سستى گرايش مىدهد و آنها را مىهراسانند و تعصّب را در ميانشان دامن مىزنند و اباطيل را در ميان آنها رواج مىدهند و نيز از شرّ هر كسى كه در شب به ميان آنها نفوذ مىكند و در روز بديشان حسد مىورزد به خدا پناه مىبرند . خداوند مىفرمايد :
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ * مِن شَرِّ مَا خَلَقَ * وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ * وَمِن شَرِّ النَّفَاثَاتِ فِي الْعُقَدِ * وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ « 1 » .
« بگو : به پروردگار صبحگاه پناه مىبرم * از شرّ آنچه بيافريده است * و از شرّ شب چون درآيد * و از شرّ جادوگرانى كه در گرهها افسون مىدمند * و از شرّ حسود چون رشك مىورزد . »
پنجم - پناه دادن ديگران به خدا :
همان گونه كه ما به خداوند پناه مىبريم كسانى را كه دوست داريم نيز بايد از شرّ شيطان به خدا پناهنده گردانيم و اين كار با دعا در حقّ ايشان شدنى است تا وسوسههاى شيطان را از آنها دور گردانيم . خداوند مىفرمايد :
. . . وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ « 2 » .
« . . . او و فرزندان او را از شيطان رجيم در پناه تو مىآورم . »
بدين ترتيب ، همسر عمران ، حضرت مريم را از شرّ شيطان به پناه خدا بُرد ، چنان كه نسل او را نيز به خدا پناهنده كرد و خداوند دعاى او را پذيرفت و ثمرهاى نيكو از آن بروياند .
پناه بردن ديگران به شيطان ، مستلزم حمايت آنها از آثار و افكار
هامش
( 1 ) - سورهء فلق ، آيات 1 - 5 .
( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 36 .