نگهدار است و اوست مهربانترين مهربانان . »
در اين لحظات حساسى كه انسان هرگونه اميد خود را در زندگى از دست مىدهد ، در همين لحظات است كه ناگزير بايد از خدا يارى بجويد و امور خود را به دو واگذارد .
از امام صادق عليه السلام رسيده است كه فرمود :
« خداوند پيامبرى را براى مردمى برانگيخت و به او دستور داد تا با آنها به مقابله برخيزد پس او از ضعف و سستى ، شكوه به درگاه الهى برد و خداوند عزّ وجلّ به او وحى كرد كه پس از پانزده سال ، پيروزى نصيبش خواهد شد . او به اصحاب خود گفت :
خداوند عزّ وجلّ ، مرا به مبارزه با اين جماعت دستور داده است ولى من از ضعف و سستى به درگاه او ناليدم . آنها در پاسخ گفتند : ( لا حول ولا قوّة الّا باللَّه ) هيچ توان و نيرويى نيست ، مگر در پرتو خداوند متعال ، پس او به آنها گفت : همانا خداوند عزّ وجلّ به من وحى كرده است كه پيروزى پس از پانزده سال ، نصيبمان خواهد شد . آنها در پاسخ گفتند : ( ما شاء اللَّه ، لا قوّة الّا باللَّه ) آنچه خدا خواهد همان خواهد بود و نيرو و توانى نيست ، مگر با خدا . امام عليه السلام مىفرمايد : پس خداوند در همان سال ، پيروزى بديشان رساند ، زيرا ايشان ، كار خود را به خدا واگذاردند و اين جمله را بر زبان راندند كه آنچه خدا خواهد همان شود و توان و نيرويى نيست مگر به خدا . « 1 » »
دوم - يارى جستن از غير خدا :
يكى از صفات منفى آدميان يارى جستن از غير خدا است . يوسف عليه السلام هنگامى كه از غير خدا يارى جست ، شيطان ياد او را به فراموشى كشاند . خداوند مىفرمايد :
وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِي عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَاهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّهِ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ « 2 » .
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 68 ، ص 158 ، روايت 75 .
( 2 ) - سورهء يوسف ، آيهء 42 .