وَيَاقَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ * يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ مَا لَكُم مِنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ « 1 » .
« اى قوم من ! از آن روز كه يكديگر را به فرياد بخوانيد بر شما بيمناكم . آن روز كه همگى پشت كرده باز مىگرديد و هيچكس شما را از عذاب خدا نگاه نمىدارد و هركس كه خدا گمراهش كند هيچ راهنمايى ندارد . »
پ - قرآن كريم ، از وضع پسر نوح عليه السلام كه چگونه به كوهى پناه برد ولى رفتن به بالاى آن كوه ، به دو سودى نرساند سخن به ميان مىآورد . خداوند مىفرمايد :
. . . وَنَادَى نوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تُكُن مَعَ الْكَافِرِينَ * قَالَ سَآوِي إِلَى جَبَلٍ يَعْصِمُني مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَاعَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ « 2 » .
« نوح پسرش را كه در گوشهاى ايستاده بود ندا داد : اى پسر ! با ما سوار شو و با كافران مباش . گفت : من بر سر كوهى كه مرا از آب نگه دارد جا خواهم گرفت . گفت : امروز هيچ نگهدارندهاى از فرمان خدا نيست مگر كسى را كه بر او رحم آورد . ناگهان موج ميان آن دو حايل گشت و او از غرق شدگان بود . »
اين سرانجام همهء كسانى است كه به جز خدا تمسّك مىجويند ، امّا مؤمنان از شرّ نفس خود و فشارهاى جامعه و عذاب پروردگار به خداوند ، تمسّك مىجويند و خدا نيز براى آنها نيكو سرور و نيكو ياورى است . در اين زمينه احاديث زير را از نظر مىگذرانيم :
1 - از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود :
« هر بندهاى كه به آنچه خدا دوست دارد روى آورد ، خداوند نيز به آنچه آن بنده دوست دارد روى مىآورد ، و هركه به خداوند تمسّك جويد خدا او را حفظ
هامش
( 1 ) - سورهء غافر ، آيهء 32 - 33 .
( 2 ) - سورهء هود ، آيات 42 - 43 .