همچنين حديث شريف زير ، ما را به سرانجام تمسّك جستن به خدا ياد مىآورد . از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود :
خداوند عزّ وجلّ به داوود وحى كرد كه هيچ بندهاى از بندگان من نيست كه تنها به من تمسّك جويد ، كه من اين را از نيّت او درمىيابم ، مگر اينكه اگر آسمانها و زمين و همهء موجودات ميان آن دو بر او مكر ورزند من از ميان آنها براى او جايگاه خلاص و نجاتى مىيابم ، و هيچ يك از بندگان من نيست كه به يكى از آفريدههايم تمسّك جويد و من آن را از نيّتش دريابم ، مگر اينكه تمام اسباب آسمانها از دست او گسسته مىگردد و زمين را از زيرپاى او فرو مىكشانم و ديگر هيچ باكم نيست كه در كدامين وادى به هلاكت افتد . « 1 » »
پ - نيز تمسّك جستن به خدا انسان را از درافتادن به وادى جنايت و فحشا حفظ مىكند ، قرآن مثالى از داستان يوسف عليه السلام مىآورد و مىفرمايد :
قَالَتْ فَذَلكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ وَلَقَدْ رَاوَدتُّهُ عَن نَّفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلَ مَا ءَامُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوناً مِنَ الصَّاغِرِينَ « 2 » .
« گفت : اين همان است كه مرا در باب او ملامت مىكرديد . من درپى كامجويى از او بودم و او خويشتن نگه داشت ( و به خدا تمسّك جست ) اگر آنچه فرمانش مىدهم نكند به زندان خواهد افتاد و خوار خواهد شد . »
در اينجا مىبينيد كه چگونه يوسف عليه السلام به خداوند تمسّك جست و خداوند او را از سقوط در درّهء فحشاء نجات بخشيد و برهان خود را به دو نماياند . پروردگار دربارهء او مىفرمايد :
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَن رَأى بُرْهَانَ رَبِّهِ . . . « 3 » .
« آن زن آهنگ او كرد . و او نيز - اگر برهان پروردگار را نمىديد - قصد وى مىنمود . . . »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 68 ، ص 125 ، روايت 2 .
( 2 ) - سورهء يوسف ، آيهء 32 .
( 3 ) - سورهء يوسف ، آيهء 24 .