قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ « 1 » .
« بگو : او خداى رحمن است به او ايمان آورديم و بر او توكّل كرديم و زودا كه خواهيد دانست چه كسى در گمراهى آشكار است . »
چ - بدين ترتيب مؤمنان را مىبينيد كه هنگام رويارويى با خطر به دژ توكّل بر خدا پناهنده مىشوند . خداوند مىفرمايد :
الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ « 2 » .
« كسانى كه مردم گفتندشان كه مردم براى جنگ با شما گرده آمدهاند از آنها بترسيد و اين سخن بر ايمانشان بيفزود و گفتند : خدا ما را بسنده است و چه نيكو ياورى است . »
چهارم - توكّل ، تجلّى كنندهء اسماء خداوندى :
يك - در لحظهء تصميمگيرى ، نفس انسان همهء نيروهاى عقلىِ خود را گرد مىآورد و دل مؤمن ، كرانههاى شناخت الهى را در خود فراهم مىكند و دراين هنگام است كه اسماء الهى در وجود او جلوه مىيابند و دل به نور خدا پيوند پيدا مىكند وآدمى تصميم شجاعانهء خود را مىگيرد . خداوند مىفرمايد :
إِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَرَضٌ غَرَّ هؤُلَاءِ دِينُهُمْ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ « 3 » .
« و ( به ياد آور ) هنگامى را كه منافقان و آنها كه در دلهايشان بيمارى است مىگفتند : اين گروه ( مسلمانان ) را دينشان مغرور ساخته است . و ( آنها نمىدانستند كه ) هركس بر خدا توكّل كند ، ( پيروز مىگردد ) خداوند قدرتمند و حكيم است . »
از همين آيه است كه اختلاف ميان وضع مؤمن و كافر را درمىيابيم ، زيرا كافر در سلول نفس خويش زندانى است . او مؤمنان را به غرور ، موصوف مىكند در حالى كه
هامش
( 1 ) - سورهء ملك ، آيهء 29 .
( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 173 .
( 3 ) - سورهء انفال ، آيهء 49 .