بخش اوّل - توكّل بر خدا يعنى تصميم
توكّل بر خدا به كدامين مفهوم است ؟ و پيوند آن با ايمان چيست ؟ و آفتهاى آن چه مىباشند ؟
اوّل - حقيقت واژه توكّل :
در لغت آمده است : « وَكَّلَ باللَّه : فَوَّضَ إليه الأمر » ، « وكَّله : استكفاه أمره ثقة به » ، « اتَّكَلَ عَلى اللَّه : استسلم اليه » ، تَوَكَّلَ الرَّجل بالأمر ضمن القيام به » « 1 » .
اين تعابير واژهء توكّل و مشتقّات آن را تفسير مىكنند ، و از اينها درمىيابيم كه حقيقت توكّل سه ويژگى دارد :
يك - گسستن از مردم .
الف - توكّل يعنى نوميدى از آنچه در دست مردم است و تكيه نكردن بر ديگران و اينكه آدمى كسى را به جاى خدا وكيل خويش نگيرد و از مردمان نهراسد و از مكر آنها بيمى به دل راه ندهد .
بيشتر متونى كه توكّل در آنها به كار رفتهاند بر اين مفهوم دلالت دارند و در آنچه مىآيد اشارهاى به برخى از آنها شده است . خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - معجم الوسيط ، ج 2 ، ص 1054 .