چكيدهء سخن
توبه ، ارزشى ايمانى است كه از پشيمانى آغاز مىشود و با تصميم بر ترك گناه ادامه پيدا مىكند و با اصلاح آنچه گناه به تباهى كشانده به پايان مىرسد و خداوند سبحان توبهء بندگانش را مىپذيرد و توبه پذيرىِ او فراگير است .
يكى از ابزارهاى بنده براى پذيرش توبه طلب آمرزش پيامبر براى اوست .
از مظاهر توبه استغفار است و آن هنگامى است كه نامى از نامهاى خدا در ضمير مؤمن ، تجلّى يابد كه در پرتو آن ميزان كوتاهى خود را در درگاه الهى در مىيابد و به طلب آمرزش مىپردازد .
خداوند يكتا نظيرى ندارد ، و اوست كه ما را از خاك به وجود آورد و ما را در آن به آبادانى رساند ، پس ما بايد از او طلب آمرزش كنيم . بهترين لحظات طلب آمرزش ، سحرگاهان است و طلب آمرزش ، توصيهء پيامبران عليه السلام نسبت به امّتهاست . استغفار در مواقع صبر و شكرگزارى نيز مىبايست صورت پذيرد .
استغفار ، درود بازگشت به سوى خداوند و انابه به درگاه اوست و پيامبر براى مؤمنان ، طلب بخشش مىكند .