پ - نماز ، محور اجتماع مردم در روز عيد و ديدار هفتگى ( روز جمعه ) آنها خواهد بود پس همگى بر گرد خوان نماز ، گرد مىآيند و مؤمنان به ديدار يكديگر مىپردازند و از محور نماز است كه به انجام امور يكديگر و حلّ مشكلاتشان برمىخيزند . و نماز به عنوان ذكر خدا در آن روز مشهود ، مطرح مىشود . خداوند مىفرمايد :
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ « 1 » .
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! چون نداى نماز روز جمعه سر دهند به نماز بشتابيد و دادوستد را رها كنيد و اگر دانا باشيد اين كار برايتان بهتر است . »
ششم - خشوع در نماز :
الف - خشوع در نماز ، نشانهء كمال ايمان است و مفهوم آن چنان كه از اين آيه پيداست آن است كه تجارت و خريد و فروش ، نمازگزار را از ياد خدا غافل نكند ، پس هرگاه او به نماز برخاست ديگر نبايد به منافع و مسائل مربوط به لهو و لعب بينديشد و اين از شرايط خانههاى علمى است كه خداوند ، اجازه داده است كه ياد آنها اوج گيرد و آنها را چراغ پرتو فشانى قرار داده است . بدين ترتيب خداوند ما پس از آيهء معروف نور مىفرمايد :
فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ * رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ « 2 » .
« آن نور در خانههايى است كه خدا رخصت داد ارجمندش دارند و نامش در آنها ياد شود و او را هر بامداد و شبانگاه تسبيح گويند : مردانى كه هيچ تجارت و خريد و فروشى از ياد خدا و نماز گزاردن و زكات دادن بازشان ندارد ، از روزى كه دلها و ديدگان دگرگون مىشوند هراسناكند . »
هامش
( 1 ) - سورهء جمعه ، آيهء 9 .
( 2 ) - سورهء نور ، آيات 36 - 37 .