همچنين از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت شده است كه فرمود :
« اگر نمازگزار مىدانست كه چه ميزان از جلال خداوندى او را در برگرفته هرگز سر برداشتن از سجده را خوش نمىداشت . و نيز مىفرمايد : هركس به نماز در حالى روى آورد كه به حقيقت آن واقف باشد آنگاه است كه گناهانش بخشيده مىشود . « 1 » »
ب - نماز ، برترين شكر نعمتهاى فراوان خداوندى است ، بلكه مىتوان آن را خير بسيار و يا همان كوثر دانست ، خداوند مىفرمايد :
إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ * إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ « 2 » .
« ما كوثر را به تو عطا كرديم * پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى كن * كه بدخواه تو خود ابتر است . »
چهارم - شرط ولايت
الف - برپا كردن نماز از شرايط ولايت است ، پس هركس ولايت و حكومت مسلمانان را به دست بگيرد ، بايد در ميان آنان نماز را برپا كند . خداوند مىفرمايد :
الَّذِينَ إِن مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ . . . « 3 » .
« همان كسانى كه هرگاه در زمين به آنها قدرت بخشيديم ، نماز را برپا مىدارند و زكات مىدهند . . . »
ب - و نيز خداوند مىفرمايد :
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ « 4 » .
« جز اين نيست كه ولىّ شما خدا ، رسول او و مؤمنانى هستند كه نماز مىخوانند و همچنان كه در ركوعند انفاق مىكنند . »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 79 ، ص 207 ، حديث 12 .
( 2 ) - سورهء كوثر ، آيات 1 - 3 .
( 3 ) - سورهء حجّ ، آيهء 41 .
( 4 ) - سورهء مائده ، آيهء 55 .