موارد صلاح جامعه ، عشق به مردم و اعتراف به حقوق فطرىِ آنهاست و اين كه آدمى سير نشود آنگاه كه مردم ، گرسنگى مىكشند و به هنگام نياز مردم از زياده روى و اسراف بپرهيزد .
از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت شده است كه فرمود :
« نعمتى از ميان نمىرود و سرخوشىِ زندگى ، رخت برنمىبندد ، مگر به خاطر گناهانى كه آدميان مرتكب مىشوند ، زيرا خداوند نسبت به بندگانش ستمگر نيست و اگر آنها با دعا و توبه به استقبال اين امور مىرفتند هرگز نعمتها از آنها دور نمىشد ، و اگر به هنگام فرود آمدن بلايا و از ميان رفتن نعمت با صدق نيّت به خدا پناه مىبردند و در كار خود ، سستى نمىورزيدند و اسراف نمىكردند ، هر آينه خداوند هر فسادى را در ميان آنها اصلاح مىكرد و هر صلاحى را به ايشان باز مىگرداند . « 1 » »
پنجم - دعا ، شعار پيامبران است :
يك - حضرت نوح عليه السلام :
صدها سال مىگذشت و پيرپيامبران ، نوح عليه السلام مردمش را به سوى خدا مىخواند حال آنكه ايشان او را تكذيب مىكردند ولى نوح ، سستى نمىورزيد و غم به دل راه نمىداد و از موضع و شيوهء خود به قدر يك بند انگشت ، عقب نشينى نمىكرد ، بلكه به دعا پناه مىبرد و از خدا مىخواست كه وعدهاش را با پيروزى و يارى ، تحقّق بخشد .
الف - خداوند دربارهء او مىفرمايد :
قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَنَهَاراً * فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَائِي إِلَّا فِرَاراً « 2 » .
« گفت : اى پروردگار من ! من قوم خود را در شب و روز دعوت كردم و دعوت من چيزى جز فرار از حق بر آنان نيفزود . »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 10 ، ص 102 ، روايت 1 .
( 2 ) - سورهء نوح ، آيات 5 - 6 .