و نه تجلّيات ، يا نشانهها و جزئيات آن توجّه كنيم .
امّا در بخش دوم ، پيرامون حق به عنوان محور ايمان سخن خواهيم گفت ، ايمان داشتن تنها به بخشى از حقيقت ايمان واقعى نيست و ادّعاى ايمان براى كسى كه ايمان او گنجايش هر حقى را نداشته باشد يك ادّعاى باطل است ، زيرا ايمان حقيقى يعنى بيرون رفتن از زندان خويشتن و در آمدن به عرصهء حق ، كنار نهادن ملاك هوى و هوس و برگزيدن ملاك حق و هدايت .
همچنين دربارهء « حق » و اينكه حق بنياد ارزشها و محور ايمان است و از سوى خدا ارمغان شده به تفصيل سخن خواهيم گفت و بيان خواهيم داشت كه خداوند پاسدار حق است ( كه با سخنان و يارى خود آن را پاس مىدارد ) و اينكه حق ، درونمايهء كتاب خدا و رسالتهاى انبياست و حق ابزار آفرينش است و همچنين موضوعات ديگرى را كه حول و حوش محور حق مىگردند مطرح خواهيم كرد .
در بخش سوم به خواست خدا به گونهاى مفصّل پيرامون تسليمى سخن خواهيم گفت كه زير بناى ايمان است . اگر تسليم در برابر حق تسليمى قلبى و عملى نباشد چگونه حقيقت ايمان در جان آدمى كمال مىيابد ؟ تسليم در آغاز و انجام براى خداست ، ابراهيم نمونه و الگوى تسليم بوده است كه پسرش را تسليم خدا كرد و به امر الهى آهنگ ذبح فرزندش نمود .
تسليم در برابر حق ، مظهر تسليم در برابر خداست و آن يعنى كنار زدن سنّتها و تعصّبات ، چنان كه تسليم در برابر رسول اكرم صلى الله عليه و آله دليل تسليم در برابر خداست و تسليم در برابر سنن ، قضا و قدر الهى دليل ديگرى بر آن است .
در مجموعه بخش چهارم ، سخن پيرامون تقوا كه لباس و مظهر ايمان شمرده مىشود و اينكه ايمان همان روح تقوى است ( ايمان به خدا و روز رستاخيز و رسول اكرم صلى الله عليه و آله ) وانگيزشهايى كه تقوى را برمىانگيزاند ( پاداش خداوندى براى پرهيزكاران ، در دنيا و آخرت و ترسيدن از كيفر او براى ديگران در دنيا و آخرت ) متمركز است .
ومهمترين بحث دراين فصل پيرامون حقايق تقواست كه همهء صفات و نشانههاى پرهيزكاران را فرا مىگيرد .
ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — صفحة 37
مساهمون: آژير
ص٣٧