در پرتو احاديث
اوّل - چه كسى مرگ را آرزو مىكند ؟
مقياس راستى و درستى انسان در ادّعاى ايمان ، عشق او به خدا و آرزوى مرگ است ، پس مؤمن ، دوست مىدارد به لقاى خدايش نايل آيد . از اميرالمؤمنين عليه السلام پرسيده شد چرا اين قدر به لقاى خداوند عشق مىروزد ؟ امام عليه السلام فرمود :
« آنگاه كه يافتم او براى من دين فرشتگان ، پيامبران و رسولانش را برگزيده است ، از همين رو دانستم آنكه مرا به اين امر ارجمند داشته هرگز مرا فراموش نمىكند ، پس به لقاى او عشق ورزيدم . « 1 » »
امامان معصوم عليهم السلام مؤمنان را با تبيين لقاى آخرت در صبر و پايدارى نسبت به حق ، تشويق مىكردند . از ابوعمرو بزاز رسيده است كه گفت : ما نزد امام باقر عليه السلام نشسته بوديم كه به خانه وارد شد و از آن بيرون آمد و دو بازوى در را گرفت و سلام كرد و ما جواب سلام او را داديم . آنگاه حضرت عليه السلام فرمود :
« به خدا سوگند من بوى شما و روح شما را دوست دارم و شما بر دين خدا و دين ملائكهء او قرار داريد و ميان شما و ديدار آنچه موجب روشنايى ديدگان شماست فاصلهاى نيست ، مگر به اندازهء رسيدن نَفَس به اينجا - و با دست مباركش به حنجرهاش اشارهكرد - و فرمود : پس تقواى خدا پيشه كنيد و از پاكدامنى يارى جوئيد . « 2 » »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 127 ، روايت 11 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 6 ، ص 189 ، روايت 32 .