خداوند مىفرمايد :
فَذُوقُوا بِمَا نَسِيتُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هذَا إِنَّا نَسِينَاكُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ « 1 » .
« به كيفر آنكه ديدار چنين روزى را فراموش كرده بوديد اكنون بچشيد . ما نيز شما را از ياد بردهايم . به سزاى كارهايى كه مىكردهايد عذاب جاويد را بچشيد . »
د - گمراهى آنها از حق ، به سبب كفرشان نسبت به لقاء اللَّه است . خداوند سبحان مىفرمايد :
وَقَالُوا أِذَا ضَلَلْنَا في الْأَرْضِ أَءِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ بَلْ هُم بِلقَاءِ رَبِّهِمْ كَافِرُونَ « 2 » .
« گفتند : آيا وقتى كه در زمين ناپديد شويم آفرينش تازهاى خواهيم يافت ؟ آرى ايشان به لقاى پروردگارشان كافرند . »
ذ - از قرآن ، الهام مىگيريم كه آيات الهى در آفاق و انْفُس به كسانى سود مىرساند كه لقاى خدايشان را اميد مىبرند نه كسانى كه در شك به سرمىبرند . خداوند مىفرمايد :
سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ * أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِن لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ « 3 » .
« زودا كه آيات قدرت خود را در آفاق و در وجود خودشان به آنها نشان خواهم داد تا برايشان آشكار شود كه او حق است * آيا اين كه پروردگار تو در همه جا حاضر است كافى نيست . به هوش باش كه آنها از لقاى پروردگارشان در ترديدند . به هوش باش كه او بر هر چيزى احاطه دارد . »
ر - بزرگترين عذاب براى آنها اين است كه از رحمت الهى مأيوس هستند . خداوند مىفرمايد :
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُولئِكَ يَئِسُوا مِن رَّحْمَتِي . . . « 4 » .
« و آنان كه به آيات پروردگار و لقاى او ايمان ندارند از رحمت من نوميدند . . . »
هامش
( 1 ) - سورهء سجده ، آيهء 14 .
( 2 ) - سورهء سجده ، آيهء 10 .
( 3 ) - سورهء فصّلت ، آيات 53 - 54 .
( 4 ) - سورهء عنكبوت ، آيهء 23 .