دوم - لقاء اللَّه و ويژگيهاى و الا :
كسى كه لقاى خدا را اميد مىبرد به درجهء والايى از ايمان مىرسد و در نتيجه اخلاص او در عمل و خشوع و پايداريش فزونى مىيابد .
الف - خداوند متعال دربارهء اخلاص مىفرمايد :
. . . فَمَن كَانَ يَرْجُوا لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحاً وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَداً « 1 » .
« . . . هركس لقاى پروردگار خويش را اميد مىبندد بايد كردارى شايسته داشته باشد و در پرستش خدايش هيچكس را شريك نسازد . »
ب - خشوع ، نماز و روزه را در دل مؤمن ، محبوب مىگرداند و بدين ترتيب مؤمن به اين دو انس مىگيرد و به سوى انجام آنها مىشتابد و از آن دو در زندگى خود ، يارى مىجويد و اميد او به لقاى خداوند فزونى مىيابد . خداوند مىفرمايد :
وَاسْتَعِينُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ * الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُلَاقُوا رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ « 2 » .
« از شكيبايى و نماز يارى جوئيد و نماز دشوار است جز براى اهل خشوع * آنان كه بىگمان مىدانند كه با پروردگار خود ملاقات خواهند كرد و نزد او باز مىگردند . »
پ - هنگامى كه آدمى تصوّر مىكند كه خداى خويش را ملاقات خواهد كرد به توكّل و اطمينان از بهروزى ، مجهّز مىشود و از همين جاست كه در رويارويى با مشكلات پايدارى مىيابد . خداوند مىفرمايد :
. . . قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُلَاقُوا اللَّهِ كَمْ مِن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ « 3 » .
« . . . آنانى كه مىدانستند با خدا ملاقات خواهند كرد گفتند به خواست خدا چه بسا گروه اندكى كه بر گروه بسيارى غلبه كند كه خدا با صابران است . »
هامش
( 1 ) - سورهء كهف ، آيهء 110 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيات 45 - 46 .
( 3 ) - سورهء بقره ، آيهء 249 .