مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً « 1 » .
« نه ، سوگند به پروردگارت كه ايمان نياورند ، مگر آن كه در نزاعى كه ميان آنهاست تو را داور قرار دهند و از حكمى كه تو مىدهى هيچ ناخشنود نشوند و سراسر تسليم آن گردند .
آنگاه فرمود : اگر مردمى خدا را بپرستند و او را يگانه به شمار آورند و آنگاه در برابر عملكرد پيامبر بگويند : « اگر چنين و چنان مىكرد » ، يا اين مفهوم را در ذهن و روان خويش برگرفته باشند مشرك گشتهاند . آنگاه فرمود : فَلَا وَرَبِّكَ لَايُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيَما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ، و فرمود :
مقصود همان تسليم در امور است . « 2 » »
ج - حضرت مسيح - كه برخى از پيروانش او را فرزند خدا مىدانند - بنىاسرائيل را به پرستش خداوند فرا خواند ، و اقرار كرد كه خداوند ، پروردگار اوست و كسانى كه به خدا شرك ورزند از بهشت ، محروم مىباشند . خداوند متعال مىفرمايد :
. . . وَقَالَ الْمَسِيحُ يَابَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ . . . « 3 » .
« . . . مسيح گفت : اى بنى اسرائيل ! اللَّه ، پروردگار من و پروردگار خود را بپرستيد ، زيرا هركس كه براى خداوند شريكى قرار دهد ، خدا بهشت را بر او حرام كند و جايگاه او آتش است . . . »
چ - آنگاه كه مؤمنان آشكارا از كافرانى كه غير خدا را مىپرستند ، برائت مىجويند .
پرستش خداوند يكتا نقطهء گسست ميان مؤمنان و كافران خواهد بود . خداوند مىفرمايد :
قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ * لَاأَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ * وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ * وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدتُّمْ « 4 » .
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 65 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 2 ، ص 199 .
( 3 ) - سورهء مائده ، آيهء 72 .
( 4 ) - سورهء كافرون ، آيات 1 - 4 .