بخش دوم - پرستش خداوند ، نيكترين رنگ
آنگاه كه دل ، پرتويى از ايمان يابد و به بهرهاى از عرفان ، دست پيدا كند ، جان فروتن مىشود و به عبادتى روى مىآورد كه مفهوم آن جز آشكار كردن فروتنى ، عشق و شيفتگى قلبى ، زبانى و عملى نيست . اين گونه است كه در روايتى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود : « پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : برترين مردم ، كسانى هستند كه به عبادت ، عشق ورزيدند و آن را در آغوش كشيدند و با دل بدان محبّت ورزيدند و آن را با وجود خود در كام كشيدند و خود را وقف آن كردند و اين كه دنياى آنها بر تنگى بگذرد و يا فراخى ، فاقد هرگونه اهمّيتى براى اين گونه جماعت است . « 1 » »
نيز در حديثى ديگر از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه : خداوند تبارك و تعالى فرموده است : « اى بندگان صدّيق من ! با عبادت من در دنيا به نعمت برسيد كه در پرتو آن در سراى آخرت نيز به نعمت دست خواهيد يافت . « 2 » »
عبادت ، چگونه انجام مىشود و اهداف آن كدام است ؟
در اينجا دو نكته را بايد در پيش چشم داشت :
يك - حقيقت عبادت با توحيد و نفى شريكان خدا تجلّى پيدا مىكند ، پس اگر آدمى در برابر بت و يا هوى و هوس خود ، سر فرود آورد ديگر خشوع در برابر خدا
هامش
( 1 ) - كافى ، ج 2 ، ص 83 .
( 2 ) - كافى ، ج 2 ، ص 83 .