تاريكى لحد ، هول تهديدهاى الهى ، مغاك غمانگيز قبر و فروافتادن سنگ سنگينى آن ! « 1 » »
نوزدهم - راه بهشت .
« اى بندگان خدا ، تمامى شما را به تقواى الهى توصيه مىكنم ، كه حق خدا بر شما و موجب حق شما بر او است . در كسب تقوا از خدا يارى بجوييد ، و در راه خدا از نيروى تقوا مدد بخواهيد ، كه تقوا امروز را دژ و سپرى است و فردا به سوى بهشت راهى ، مسلكش آشكار باشد ، پويندهاش را سودى سرشار رساند و امانت دارش را نگهبان باشد .
تقوا همواره خود را براى بقاى امّتها - از گذشته و آينده - به نمايش گذاشته است چرا كه - فردا ، چون خداوند تعالى پديدهها را بازگرداند ، دادههايش را واستاند ، و از بخشيدههايش بپرسد - همگان را به تقوى نياز باشد . امّا آنها كه پذيرايش شوند و به گونهاى درخور ، بارش را به دوش كشند ، بس انگشت شمارند و ستايش خدا را سزاوار ، آنجا كه مىفرمايد : . . . بندگان سپاسگزار من بس اندكند . « 2 » »
بيستم - تقوى ، داروست .
« راستى را كه تقواى الهى درد قلبهاتان را دارو ، كوردلىهاتان را بينايى ، بيكارى تنهايتان را درمان ، سينههاى فاسدتان را اصلاحگر ، جانهاى آلودهتان را پاكيزگى ، تيرگى چشمانتان را روشنايى ، ترس و دلهرههاى درونىتان را امنيّت و سياهى تاريكىتان را روشنى است . پس طاعت خداوندى را نه جامهء زبرين ، كه جامهء زيرين خويشتن خويش سازيد ، و در زير آن به درون جانتان نفوذش دهيد ،
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 190 .
( 2 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 191 .