« اين چنين آن را قرآنى عربى ( فصيح و گويا ) نازل كرديم و در آن گونه گون هشدار داديم شايد تقوى پيشه كنند ؛ يا براى آنان تذكّرى پديد آورد . »
3 - تنوّع ضربالمثلهاى قرآنى ( براساس نيازهاى روانى و معيشتى بشر ) با هدف يادآورى به انسانها و در نتيجه رساندن آنها به درجهء تقوى است . خداوند حكم مىفرمايد :
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ * قُرْآناً عَرَبِيّاً غَيْرَ ذِي عِوَجٍ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ « 1 » .
« ما دراين قرآن براى مردم هرگونه مثلى آورديم شايد پند گيرند * قرآنى به زبان عربى بىهيچ انحراف و كجى . شايد پروا كنند . »
4 - مثالهاى قرآن از ميان ملّتهاى گذشته ، بيان هلاك شدن آنها و هشدار دادن قرآن به كيفر آخرت ، همگى به هدف رشد دادن تقوى فروفرستاده شده است . خداوند مىفرمايد :
وَمَا عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِن شَيْءٍ وَلكِن ذِكْرَى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ « 2 » .
« كسانى كه پرهيزكارى پيشه كردهاند به گناه كافران باز خواست نخواهند شد ولى بايد آنان را پند دهنده باشند كه پرهيزكار شوند . »
5 - خداوند مىفرمايد :
فَجَعَلْنَاهَا نَكَالًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ « 3 » .
« و آنها را عبرت معاصران و آيندگان و اندرزى براى پرهيزكاران گردانيديم . »
بدين سان كيفر نازل شده به مردمان گذشته براى اندرز پرهيزكاران بوده است .
6 - شايد اندرز به مفهوم آن باشد كه به بصيرت شخص آگاه بيفزايد و قرآن ، اندرزى براى پرهيزكاران است ، زيرا به تقواى آنها مىافزايد . خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - سورهء زمر ، آيات 27 - 28 .
( 2 ) - سورهء انعام ، آيهء 69 .
( 3 ) - سورهء بقره ، آيهء 66 .