الف - تقوى از سوى خداوند سبحان است ، زيرا خداوند همان كسى است كه مردم را به راهى هدايت مىكند كه در آن تقوى در پيش مىگيرند و آنها را از عقلى برخوردار مىگرداند كه در پرتو آن مىتوانند پرهيزكارى را به كار بزنند و كسى از آنها را توفيق تقوى مىدهد كه خود بخواهد و ما اين را از آيات زير استفاده مىكنيم :
1 - خداوند ، مردمى را كيفر نمىرساند مگر پس از آنكه آنچه را بايد از آن بپرهيزند ، براى آنان روشن كند . خداوند سبحان مىفرمايد :
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْماً بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُم مَا يَتَّقُونَ . . . « 1 » .
« چنان نيست كه خداوند قومى را ، پس از آنكه آنها را هدايت كرد ( و ايمان آوردند ) گمراه كند ؛ مگر آنكه امورى را كه بايد از آن بپرهيزند ، براى آنان بيان نمايد ( و آنها مخالفت كنند ) ، زيرا خداوند به هر چيزى داناست . . . »
2 - خداوند سبحان در هر نفسى ، تباهى و تقوايش را به وديعت نهاده است ( اين كه چگونه تقوى را در پيش گيرد و از چه امورى بپرهيزد ) . خداوند مىفرمايد :
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا * فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا « 2 » .
« سوگند به نفس و آنكه نيكويش بيافريده * سپس بديها و پرهيزكاريهايش را به او الهام كرده . »
3 - كسانى كه به سوى خدايشان ره بردهاند ، خداوند براى آنها آشكار مىسازد كه در چه امورى تقوى در پيش گيرند و در پرتو فضل الهى توفيق تقوى يابند . خداوند مىفرمايد :
وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدىً وَآتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ « 3 » .
« آنان كه هدايت يافتهاند خدا به هدايتشان مىافزايد و پرهيزكاريشان را ارزانى مىدارد . »
چكيدهء سخن اينكه افزايش تقوى بسته به افزايش روح ايمان است و خداوند
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 115 .
( 2 ) - سورهء شمس ، آيات 7 - 8 .
( 3 ) - سورهء محمّد ، آيهء 17 .