« بر آنان كه ايمان آورده ، و كارهاى شايسته كردهاند ، در آنچه خوردهاند گناهى نيست ، اگر پرهيزكارى كنند و ايمان بياورند و به كارهاى شايسته پردازند ، باز هم پرهيز كارى كنند و ايمان بياورند ، و باز هم پرهيزكارى كنند و نيكى نمايند كه خدا نيكوكاران را دوست دارد . »
هشتم - تقوى و خصلتهاى و الا :
هنگامى كه تقوى در عملكردهاى ستوده تجلّى مىيابد بخش محدودى از آثار آن بازتاب پيدا مىكند ، ولى اگر در صفات و الا انعكاس يابد ، همهء زيبايى ، شكوه و جلال آن رخ مىنمايد .
پس تقوى هنگامى كه - مثلًا - در چهرهء شكيبايى ، يا نيكوكارى و يا مقاومت صادقانه هنگام رويارويى با دشمنان جلوه مىيابد در حقيقت ، در همهء ابعاد آن جلوه يافته است ، زيرا صبر ، يك عمل نيست ، بلكه يك اخلاق است و اخلاق ، خاستگاه كارهاى فراوانى است و از همين روست كه شخص با تقوا را به شكيبا و نيكوكار توصيف نمودن ، به درك و فهم نزديكتر است از اينكه او را به كلمه ( متّقى ) توصيف نمائيم .
به طور كلّى ويژگيهاى و الا در آيات قرآن كريم با يكديگر ذكر مىشوند ، شايد براى دلالت بر اينكه همهء آنها تجلّيات يك حقيقت ، يعنى روح ايمانى در شخص مىباشد ، هستند .
يك - حقيقت تقوى :
الف - از بزرگترين ويژگى پرهيزكاران ، رهايى ايشان از تعصّبهاى اين جهانى و پاكى جانهاى آنها از حسّ برترى جويى بر ديگران است كه به پراكندن تباهى منتهى مىشود .
خداوند متعال مىفرمايد :
يَاأَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ « 1 » .
هامش
( 1 ) - سورهء حجرات ، آيهء 13 .