كه آن پرتوها بر ايشان عرضه شد ، و از نامهاى آنها سؤال شد ، ولى فرشتگان نمىدانستند ، آدم ، جانشين خدا در زمين ، اسماء آنها را بديشان آموخت و بدين ترتيب حكمت جانشينى خداوند بر زمين براى آنها آشكار شد .
امّا ابليس به سبب عصيان و تسليم ناپذيرى در برابر امر خداوند به سجده در برابر آدم ، بشدّت نفرين شد و آدم و همسر او هنگام خوردن از ميوهء درخت ممنوع از بهشت رانده شدند .
بدين ترتيب نتيجهء سركشى در برابر خدا و تسليم ناپذيرى در برابر او بسيار ناپسند است . گناه تسليم ناپذيرى به شكل اعتراض شفاهى ، نوميدى ( نزد فرشتگان ) را به بار مىآورد و سركشىِ عملى ، نفرين بر ابليس را و خوردن از درخت ممنوع و حرام ، راندن آدم و همسرش را از بهشت درپى دارد .
اينها همه ما را به تسليم در برابر خدا و دورى از سركشى نسبت به او وامىدارد . اينك بيائيد در داستان آفرينش نخستين خود ، انديشه كنيم و از آن ، تسليم كامل در برابر خداى جهانيان را درس بگيريم :
خداوند مىفرمايد :
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ * وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَاتَعْلَمُونَ * وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هؤُلَاءِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ * قَالُوا سُبْحَانَكَ لَاعِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ * قَالَ يَا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُلْ لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ * وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوْا لآِدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ * وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَداً حَيْثُ شِئْتَما وَلَا تَقْرَبَا هَذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ * فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى
ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — صفحة 164
مساهمون: آژير
ص١٦٤