يا كم توشه ) ، و از سوى خداوند است ( خداوند همهء مردمان ) . خداوند مىفرمايد :
إِنَّا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ . . . « 1 » .
« ما اين كتاب را به حق براى هدايت مردم بر تو نازل كرديم . . . »
21 - از تجلّيات حق در قرآن اين است كه خداوند با آن ميزانى را فروفرستاده كه براساس حق مىسنجد و امورى را كه حق است روشن مىكند . آن ميزانى است براى مردم ( رسول خدا و حجّت پس از او ) ، ميزانى است براى رويدادها ( عقل ) و ميزانى است براى كالاها ( ترازو ) و ميزانى است براى اختلافات ( داورى حق ) . خداوند مىفرمياد :
اللَّهُ الَّذِي أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانَ . . . « 2 » .
« خداوند كسى است كه كتاب را به حق نازل كرد . و ميزان را نيز . . . »
22 - حق ، مخالف هوى و هوس است و به همين سبب بيشتر مردم به پيروى از شهوتها و هوسهاشان ، حق را ناخوش مىدارند و اين يكى از دلايل حق است ، زيرا آدمى بر تشخيص حق از باطل و به سنجش گذاردن آن دو با توجه به اميال دنيايى ، تواناست پس هرچه مخالف هوس او بود و نفسِ بد فرمان او آن را ناخوش مىداشت - معمولًا - همان حق است . خداوند مىفرمايد :
لَقَدْ جِئْنَاكُم بِالْحَقِّ وَلكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ « 3 » .
« ما شما را با حقّ آشنا كرديم ولى بيشترتان از حق كراهت داشتيد . »
23 - براساس يك آيهء قرآنى جنّيان هنگامى كه قرآن را شنيدند راهنما بودن آن را به سوى حق ، دليل صدق و راستى آن دانستند ، مگرنه كه رسالتهاى پيشتر خود را تصديق مىنمايد ؟
خداوند ( به نقل از ايشان ) مىفرمايد :
. . . إِنَّا سَمِعْنَا كِتَاباً أُنزِلَ مِن بَعْدِ مُوسَى مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَى طَرِيقٍ
هامش
( 1 ) - سورهء زمر ، آيهء 41 .
( 2 ) - سورهء شورى ، آيهء 17 .
( 3 ) - سورهء زخرف ، آيهء 78 .