تعليل است بر آيه فوق ، يعنى اطعام لوجه اللَّه براى خوف از روز قيامت است ، وصف يوم با عبوس به طريق استعاره و قمطرير براى تأكيد مىباشد ، نسبت خوف به خدا از براى آنست كه اختيار آن روز در دست خداست و بايد از خدا ترسيد در آنجا كه خدا از آنها نقل مىكند
وَ يَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً
باز ترس از خداست كه اوست به عذاب مىاندازد .