كلمهها
عرضها : عرض : وسعت . و آن يكى از معانى شايع اين كلمه است .
نبرأها : برء و بروء : آفريدن « برء اللَّه الخلق : خلقهم » آن در اصل به معنى كنار شدن و خلاص شدن است خلقت را از آن « برء » گفتهاند ، كه شىء از عدم به طرف وجود كنار مىشود .
تأسوا : اسى : اندوه ،
لِكَيْلا تَأْسَوْا
تا غصه نخوريد .
تفرحوا : فرح : سرور توأم با تكبر ، در اقرب الموارد گويد : سرور و حبور در شادى ممدوح به كار مىرود ولى فرح ، در شادى مذموم كرد موجب تكبر است .
مختال : متكبر . خيلاء : تكبر از روى خيال و فرض .
فخور : افتخار كننده . ناز فروش ، آنكه بودنيهاى خويش را به رخ مردم مىكشد .
شرحها
در تعقيب مسئله انفاق و جهاد در اين آيات فرموده : به سوى مغفرت و بهشت خدا پيشى گيريد كه براى اهل ايمان آماده شده است ، اگر در راه انفاق و جهاد مصيبت مالى و جانى به شما رسيد ناراحت نباشيد ، از اوّل در علم خدا بود كه شما در راه خدا آن گرفتارى را ببينيد ، به آنچه از دست رفته غصه نخوريد و به آنچه به دست مىآيد تكبر ننمائيد .
آنان كه از انفاق در راه خدا بخل كرده و ديگران را به بخل وا مىدارند از راه خدا برگشتهاند ، خدا از آنها بىنياز است .