تعليل
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
است . مراد از « لا يؤمن » عدم تسليم است نه اينكه به خدا عقيده نداشت ، اين سخن لازمهاش عمل نكردن به دستورات خدا مىباشد
وَ لا يَحُضُّ . . .
اشارهء به يك مصداق اهمّ است ، آرى نبايد فقط باطعام فقراء اكتفاء نمود بلكه بايد ديگران را نيز به اين كار تشويق كرد .
35 و 36 -
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هاهُنا حَمِيمٌ وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ
.
نتيجهء عدم ايمان و عدم ترغيب است يعنى چون ايمان نداشت دوستى و شفيعى نخواهد داشت و چون به طعام فقراء تشويق نمىكرد پس طعامى جز چرك نخواهند داشت ، نكره آمدن غسلين براى شدت و تفخيم است .
37 -
لا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ
.
آن فقط خوراك خطا كاران است . حاكم در مستدرك از ابو سعيد خدرى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نقل كرده :
« . . . و لو ان دلوا من غسلين يهراق في الدنيا لانتن اهل الدنيا » .