ذلِكُمْ حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
يعنى خداوند روى علمى كه به واقعيات دارد و از روى حكمت و مصلحت چنين حكمى صادر مىنمايد .
11 -
وَ إِنْ فاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ أَزْواجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ فَعاقَبْتُمْ فَآتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْواجُهُمْ مِثْلَ ما أَنْفَقُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ
خلاصه آيه آنست كه : اگر زن مسلمانى مرتد شد و به دار كفر فرار كرد ، اگر شوهر او نتواند مهريه را از كفار بگيرد ، بايد مهريه را از غنائم پرداخت نمود .
طبرسى رحمه اللَّه « شىء » را به معنى « احد » گرفته است يعنى اگر يكى از زنان شما از دست شما رفت به طرف كفار ، الميزان بهتر مىداند كه آن به معنى مهريه باشد « عاقبتم » يعنى به عقباى جنگ رسيديد كه همان غنيمت باشد على هذا عقوبت در اينجا به معنى رسيدن به عقبى و انتهاء شىء است
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
شايد در رابطه با راستگويى در اندازهء مهر باشد يعنى بيشتر از آنچه هست نگوئيد .
در مجمع البيان از زهرى نقل كرده : همهء زنانى كه زن مؤمنين بودند و به كفار پيوستند شش نفر بودند : ام الحكم دختر ابى سفيان زن عياض بن شداد ، فاطمه دختر ابى اميه زن عمر بن خطاب ، چون عمر خواست هجرت كند قبول نكرد و در مكه ماند و مرتد شد ، بروع دختر عقبه زن شماس بن عثمان عبده دختر عبد العزى زن عمرو بن عبد ود ( اين غير از آنست كه در خندق به دست على عليه السّلام كشته شد ) .
هند دختر ابى جهل به هشام زن هشام بن عاص و كلثوم دختر جرول زن عمر بن الخطاب .
ناگفته نماند : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مهريه آنها را از غنيمت به شوهرانشان داد .