مساكن آنها مسكون شده است ، ممكن است استثناء از « لم تسكن » باشد يعنى فقط كمى در آنها سكونت شده است مانند سكونت مسافران و استراحت آنها .
وَ كُنَّا نَحْنُ الْوارِثِينَ
به عنايت آنست كه كسى از آنها باقى نماند .
هر حال اين آيه يك عينيت و شاهد صدقى بر مشركان و شاهد صدقى است هر قوم طغيانگر .
59 -
وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا وَ ما كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرى إِلَّا وَ أَهْلُها ظالِمُونَ
.
يعنى خداوند به آن قريههاى هلاك شده ظلم نكرد ، بلكه اول ، پيامبر فرستاد و حجت را تمام كرد ، آن گاه كه قبول نكردند و به ظلم و طغيان خويش ادامه دادند ، خدا هلاكشان نمود .
اين آيه ، دو سنت از سنن لا يتغير خدا را بيان مىكند . اول آنكه خداوند در خود آبادى و يا در مركز آباديها ، پيامبر مبعوث مىكند ، مردم را ارشاد و اتمام حجت مىنمايد آن گاه هلاك مىكند . دوم هلاكت ، مخصوص ظالمان است و فقط قراء آنها تار و مار شده است . « ام » در آيه به معنى مركز قراء است ، مانند مكه معظمه كه « ام القرى » ناميده مىشود ، نظير اين آيه است آيهء
وَ ما كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
اسراء / 15 و نظير ذيل آيه است آيهء
وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
نحل / 118 .