خاك شدن و آميخته شدن به همديگر بار ديگر زنده شوند ، نظير :
أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً ذلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ
ق / 3 ،
وَ قالُوا أَ إِذا ضَلَلْنا فِي الْأَرْضِ أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ
سجده / 10 و نيز آيهء
مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ
كه خواهد آمد .
در جواب اين اشكال فرموده :
عالِمِ الْغَيْبِ لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ وَ لا أَصْغَرُ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْبَرُ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
.
يعنى اين در نظر شما مشكل و ناشدنى است ولى خدايى كه حتّى دانهء غبارى از وى پوشيده نيست مىداند ذرات ابدان انسانها در كجاست و ارواح آنها در كدام محل است ، آيهء 61 از سورهء يونس نيز چنين است .
عالِمِ الْغَيْبِ
بكسر لام ، صفت « ربّى » است
وَ لا أَصْغَرُ
مبتدا
إِلَّا فِي كِتابٍ
خبر آن مىباشد ، مراد از
كِتابٍ مُبِينٍ
لوح محفوظ است ، جملهء
وَ لا أَصْغَرُ . . .
إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
حاكى است كه اشياء جهان با همهء تشتّت و پراكندگى به صورتى مجموع در پيش خدا حاضر هستند نظير :
وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
نمل / 75 آرى : همهء اين كائنات پر وسعت ، به حالت فشرده و جمعى در نزد خدا حاضر مىباشند .
4 -
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
.
تعليل است براى
لَتَأْتِيَنَّكُمْ
در آيهء سابق ، اين يك شق قضيه است شق ديگر در آيهء بعدى خواهد آمد ، لفظ « مغفرة » حاكى است ، كه خداوند از تقصيرات مختصر آنها خواهد گذشت .
رِزْقٌ كَرِيمٌ
بودن در بهشت را لازم گرفته است .
ايمان و عمل شايسته كليد رحمت خدا مىباشد .
5 -
وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِيمٌ
.