لفظ « انّما » ارادهء خدا را بر اذهاب رجس و تطهير ، منحصر مىكند ، يعنى خدا در اينجا فقط آن دو را اراده نموده است ، لفظ « اهل البيت » خواه منادى باشد يا اختصاص ، نشان مىدهد كه اذهاب رجس و تطهير ، فقط مخصوص آنهاست .
لفظ « يريد » در مقام فعليّت و تحقق و عمل است و دلالت بر استمرار دارد نه اينكه در آينده چنين كارى خواهد كرد ، به عبارت ديگر يعنى مشيت خدا بر اين قرار گرفته است و آن گهى « تطهيرا » دلالت بر كمال دارد ، يعنى اين تطهير در آخرين درجه كمال است و آن ارادهء تكوينيه است نه تشريعيه .
در خاتمه بايد بدانيم اگر اين قسمت از آيه تعليل صدر آيه بود معنايش چنين مىشد : اين حكم : كه در خانهها بنشينيد ، نماز بخوانيد و . . . نفعى به خدا ندارد ، بلكه خدا مىخواهد با اين دستورها ، پليدى را از شما ببرد و پاكتان گرداند ولى گفته شد كه آن به صدر آيه مربوط نمىشود و گرنه مىگفت « عنكن يطهر كن » روايات شيعه و اهل سنت نيز اين قسمت را مستقل حساب كردهاند .
على هذا ، صدر آيه مربوط به زنان آن حضرت و اين قسمت مطلب مخصوصى است كه در رابطه با اهل بيت عليهم السّلام مىباشد .
34 -
وَ اذْكُرْنَ ما يُتْلى فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آياتِ اللَّهِ وَ الْحِكْمَةِ إِنَّ اللَّهَ كانَ لَطِيفاً خَبِيراً
.
ادامهء دستورهاى گذشته است ، ظاهرا مراد از ذكر ياد آورى و غافل نماندن است ، پس از دستورهاى گذشته ، براى تأكيد توصيه شده كه از آيات اللَّه غفلت نكنند ،
فِي بُيُوتِكُنَّ
تأكيد ديگرى است .
به نظر مىآيد : مراد از « الحكمة » نصائح و اخلاقيات باشد و آن ذكر الخاص بعد از عام است . وصف لطيف با ذكر و ياد آورى مناسب است كه لطيف به معنى نافذ و دقيق مىباشد خبير اعم از لطيف است يعنى : خدا از نهان و آشكار با خبر است .