خواست كه او را از شر ظالمان نجات بدهد .
14 -
وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
.
حكم و علم هر دو نكره است يعنى به او تشخيص بخصوص و علم بخصوصى داديم ، مراد از حكم ، تشخيص حق از باطل است چنان كه در سورهء انبياء آيهء 74 و 79 گذشت آيهء فوق همان آيهء 22 از سورهء يوسف است كه فقط كلمه « و استوى » ندارد .
نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
حاكى است كه خداوند اين تشخيص و علم را در عوض نيكوكار بودن عطا مىكند » همان حكم و علم بود كه موسى را ضد كاخ نشين ببار آورد با آنكه در كاخ تربيت شد اين
حُكْماً وَ عِلْماً
دربارهء پيامبران ديگر نيز آمده است .
15 -
وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ
:
معلوم مىشود كه قصر فرعون خارج از شهر بوده كه موسى از كاخ فرعون خارج شده و داخل شهر گرديده است ، وقت غفلت موقعى است كه مردم به استراحت مشغول هستند و كارها تعطيل است ، مانند وقت ظهر و مانند آن
هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ
بيان حال گذشته است گويى كسى در آنجا ايستاده و نشان مىدهد .
فَاسْتَغاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ مُوسى فَقَضى عَلَيْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِينٌ
.
معلوم مىشود كه ، از بنى اسرائيل بود موسى روشن شده بود
فَقَضى عَلَيْهِ
يعنى كار را بر او تمام كرد و او را كشت ، گويند موسى به مرد مصرى گفت ،