مراد از جعل نبوت در ذريه او ، وجود پيامبران بىشمار از نسل اوست كه همه پيامبران بنى اسرائيل و نيز حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله از نسل او مىباشند و « الكتاب » تطبيق مىشود به تورات و انجيل و قرآن كه در فرزندان او بود .
مراد از « اجره » شايد امامت ، داده شدن اسماعيل و اسحاق ، جعل نبوت در ذريه ، ماندن نام نيك و امثال آن و شايد رفاه در زندگى باشد كه از ضيق زندگى در بابل راحت شد .
اين قسمت از آيه نظير :
وَ آتَيْناهُ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ
نحل / 122 است على هذا
فِي الدُّنْيا
متعلق است به « اجره » يعنى مزد و اجر دنيايى او را داديم منظور از « صالحين » ظاهرا كسانى هستند كه استعداد و شايستگى پذيرش رحمت و بهشت خدا را دارند .