در صدد بيان اين حقيقت مىباشند كه كيد مشركان در باز گرداندن مؤمنان بى اثر خواهد ماند ، مؤمنان به كار خود ادامه دهند تا مستحق رحمت حق گردند و از كيد مشركان نهراسند .
منظور از عاملين سيئات مشركان و كفار هستند كه مىخواستند با برگرداندن مسلمانان به شرك ، بر ارادهء خدايى غلبه كنند
ساءَ ما يَحْكُمُونَ
تخطئهء ظن آنهاست .
5 -
مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
.
اين آيه و دو آيهء بعدى براى تشويق اهل ايمان ، به عمل است كه بعد از تهديد مشركان و توبيخ مسلمانان ، لازم الذكر بود . لقاء اللَّه بايد ملاقات ثواب خدا باشد ، الميزان فرمايد : مراد از لقاء اللَّه ايستادن بنده در موقفى است كه ميان او و خدا حجابى نيست ، شأن روز قيامت همين است كه آن ، ظرف ظهور حقائق مىباشد خدا فرمايد :
وَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ
.
منظور از اجل اللَّه وقت لقاء اللَّه است يعنى وقت و غايتى كه خدا براى لقاء خود معين كرده خواهد آمد دو وصف سميع و عليم در صدد بيان آنند كه خدا پاداش آنها را خواهد داد زيرا خدا گفتههاى آنها را شنيده و به اعمال و احوالشان داناست .
6 -
وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ
.
يعنى هر كه براى لقاء اللَّه تلاش كند به نفع خود اوست ، فائدهاى به خدا ندارد ، زيرا خدا از جهانيان بى نياز است .
7 -
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ
.