شرحها
در آيات گذشته خوانديم كه مشركان به احكام خدايى اشكال مىكردند و راه خود را حق مىدانستند ، در اين آيات فرموده : مشركان براى عبادت اصنام دليلى ندارند و چون آيات توحيد بر آنها خوانده مىشود ناراحت مىشوند و مىخواهند بر تلاوت كنندگان بتازند ، بگو بالاتر از اين آتشى است كه خدا وعده كرده و در آن داخل خواهيد شد .
سپس مثلى در هيچ كاره بودن بتها زده و فرمايد : مردم خدا را به حق نشناختند آن وقت دستورهايى از جمله جهاد به اهل ايمان داده شده است .
71 -
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ ما لَيْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
.
يعنى نه دليلى از طريق وحى دارند و نه از راه علم ، و معلوم مىشود كه علوم ضرورى مانند وحى آسمانى ، انسان را به حق دلالت مىكنند ، جملهء
وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
نتيجهء صدر آيه است يعنى نه وحى آمده و نه علمى بر آن شاهد است ، على هذا « نصير » همان دليل است كه در حق بودن ، انسان را يارى مىكند . طبرسى فرموده : مانعى از عذاب خدايى ندارند .
72 -
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ يَكادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا
.
تكميل مطلب آيهء سابق است يعنى : چنان در عبادت غير خدا اصرار دارند كه چون آيات توحيد بر آنها خوانده شود . خشمگين مىكردند و مىخواهند به اهل ايمان حمله كنند . لفظ « بينات » نشان مىدهد كه آيات خدايى روشن و