او بهانه آوردند كه چون ضعفا دور تو جمع شدهاند ما به تو ايمان نمىآوريم ما نمىتوانيم خودمان را با آنها برابر نمانيم .
نوح عليه السّلام كه مىدانست ، شرافت و ارزش با تقوى و توحيد است ، كارگران و زحمتكشان عزيز مىباشد نه ناز پروردهها و شخصيتهاى كاذب ، لذا در برابر اشراف ايستاد و از مستضعفين دفاع كرد كه
وَ ما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِينَ
.
بالاخره كفّار حاضر به تسليم در مقابل نوح نشدند و تار و مار گرديدند 105 -
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ
لفظ مرسلين حاكى است كه تكذيب نوح تكذيب همهء انبياست و يا تكذيب نوح تكذيب مطلق نبوت است « 1 » .
106 - 108 -
إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَ لا تَتَّقُونَ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
.
اخوهم حاكى است كه نوح از آن قوم بود ، منظور از
أَ لا تَتَّقُونَ
ترس از عذاب خداست ، چنان كه در آيهء هست . كلمهء امين اشاره است كه به فكر فريب و اغفال شما نيستم ، بلكه پيامبرم و در رساندن رسالت خدا امينم . آيه اخير تفريع است بر دو آيه اوّل .
109 و 110 -
وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
.
اين استدلال ديگرى است كه در آيات ديگر نيز آمده است ، شخص اگر در كار و زحمت خود مزدى از ديگران نخواست معلوم است كه به آنها دلسوز است و نظر سويى ندارد و مىخواهد آنها را بسعادت برساند ، لذا نتيجه گيرى
هامش
( 1 ) در مجمع از امام باقر صلوات اللَّه عليه نقل كرده :
« يعنى بالمرسلمين نوحا و الانبياء الذين كانوا بينه و بين آدم عليه السلام » .