نقل شده و بدنبال آن مقدارى از احوال و جريان موسى ، ابراهيم ، نوح ، هود ، صالح ، لوط و شعيب سلام اللَّه عليهم ياد شده است كه يعنى خويشتن دار باش ، تنها تو نيستى كه تكذيب و تحقير مىشوى ، پيامبران گذشته نيز چنين بودهاند حالات آنها تسليتى است براى تو .
و يعنى . اى مشركان كه قرآن را تكذيب و آورندهء آن را مسخره مىكنيد عذابى نظير عذاب گذشتگان در كمين شماست ، اين جهان داراى يك ناموس است ، در آن ناموس ، تكذيب كنندگان رسولان محكوم به عذاب هستند .
پس از اين مطالب ، با لحن بسيار محكم به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله خطاب مىشود اين قرآن از جانب خداست . روح الامين به قلب تو نازل كرده است . اين قرآن تلقين شياطين نيست ، آنها نه قدرت آوردن چنين چيزى را دارند ، و نه گفتن چنين چيزى از شأن آنهاست ، شياطين كجا : هدايت به راه راست كجا ؟ ! ! آنكه كارش اضلال است : هدايت نتواند كرد .
اين قرآن ، شعر و خيالبافى نيست ( يكپارچه حقيقت و كليد نظام كائنات است ) ظالمان و مكذبان به زودى خواهند دانست به چه حالى مىافتند ، على هذا غرض سوره تسليت رسول خدا در قبال تكذيب مشركان است كه او را و كتابش را تكذيب مىكردند .
در خاتمه بايد بدانيم : يكى از خصوصيات سورهء مباركه آنست كه دو آيهء
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
هشت بار در اين سوره تكرار شده است ، كه هر يك در مقام تذكر و نتيجه گيري از يك ماجراى بخصوصى است .