شده است ، على هذا مؤمن از خدا مىخواهد كه آنها عليهم السّلام را برايش امام و پيشوا قرار دهد در مجمع البيان فرموده :
« و فى قراءة اهل البيت عليهم السّلام و اجعل لنا من المتقين اماما » .
ناگفته نماند : « من » در « من ذرياتنا » شايد براى بيان باشد يعنى زنان و فرزندان ما را چنان كن و شايد براى بعض باشد زيرا كه مىدانند همهء فرزندانشان چنان نخواهند شد ، نظير دعاى حضرت ابراهيم و اسماعيل عليهما السّلام :
رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ
بقره / 128 .
75 -
أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً
.
نتيجهء دارا بودن به صفات گذشته است ، منظور از غرفه درجهء بلند است غرفه بنائى است بالاى بناى ديگرى
بِما صَبَرُوا
حاكى است كه استقامت در كارهاى نيك و استقامت در ترك كارهاى بد ، سبب آن بهشت شده است ، منظور از تحيت آنست كه در روبرو شدن با انسان گفته شود و انسان را شاد كند
وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ
زمر / 73 و نظير
وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ
رعد / 24 نكره آمدن « تحيت و سلام » ظاهرا براى تفخيم است .
76 -
خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
.
وصف « الغرفة » است مستقر و مقام هر دو اسم مكان هستند ، قرارگاه و محل اقامت .
77 -
قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً
.
خطاب است به آن حضرت كه به مشركان بگويد : آمدن قرآن و انذار