از امام صادق عليه السّلام منقول است كه فرمود :
« نحن و بنو أميّه اختصمنا فى اللَّه عز و جل ، قلنا صدق اللَّه و قالوا كذب اللَّه فنحن و ايّاهم الخصمان يوم القيامة » « 1 » .
20 و 21 -
يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ
.
در مجمع و الميزان « به » را به حميم برگردانده است ولى ظاهرا به هر يك از حميم و ثياب به عنوان « كل فرد فرد » راجع است يعنى به واسطه هر يك از ثياب و آب جوشان امعاء و احشاء و پوستهاى آنها گداخته مىشود ، گذشته از اينها ، گرزهايى از آتش براى عذاب آنهاست ( نعوذ باللّه ) .
22 -
كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ
.
اشاره است به اينكه در عذاب مخلد هستند « من غم » يعنى از جهت غم و اندوهى كه دارند ، حريق به معنى سوزان و محرق است .
23 -
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ
.
اين آيه و آيهء بعدى عاقبت كار گروه دوم از خصمان است : اساور ، ذهب ، لؤلؤ ، هر سه نكردهاند و نشان مىدهند كه در اسم شبيه فلزات دنيا هستند اما در واقع شىء ديگر مىباشند لؤلؤ تقديرش « من لؤلؤ » است ، اين گونه زيور در سورهء كهف / 31 گذشت و در سورهء فاطر / 33 و انسان / 21 خواهد آمد ( اللهم
هامش
( 1 ) تفسير برهان .