رس : نام محلى با نام رود « ارس » فعلى است كه در « نكتهها » خواهد آمد ، اين لفظ فقط دو بار قرآن آمده است فرقان / 38 ، ق / 32 .
تتبير : به نظر راغب تبر و تتبير هر دو به معنى هلاك كردن و نابود كردن است ، ولى ديگر تبر ( بر وزن عقل و شرف ) را به معنى هلاك شدن گفتهاند .
نشور : برانگيختن ، زنده كردن . « نشر اللَّه الموتى و انشرهم : احياهم » .
شرحها
در ادامه جريان مشركان در اين آيات آمده : روز قيامت مشركان از كثرت اندوه و تأسف دستهاى خود را مىجوند و مىگويند اى كاش از پيامبران اطاعت مىكرديم و اى كاش از مشركانى مانند خود بيزار مىشديم ، آن روز رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در مقام شكوى خواهد گفت : خدايا قوم من به قرآن بىاعتنا شدند .
آن گاه اعتراضى از كفار نقل شده كه چرا قرآن به يك بار نازل نمىشود ، سپس جواب داده شده كه مىخواهيم با تداوم وحى قلب تو مطمئن باشد ، سپس حالات چند نفر از پيامبران كه اقوامشان هلاك گشتند براى تسليت آن حضرت و تهديد مشركان نقل شده است .
27 -
وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا
.
اين آيه و دو آيهء بعدى بطور كلى مىفهماند كه كافر روز قيامت از كردهء خود نادم شده و آرزو خواهد كرد كه اى كاش اطاعت از رسول مىكرد .
اما الف و لام « الظالم » و نيز « الرسول » براى عهد است كه اشاره به ظالمى