آنچه براى خدا باشد همه احسن است نه اينكه نيكوتر را قبول خواهيم كرد ولى نيكو را ، نه .
در بعضى از روايات ، اين آيه به برزخ تفسير شده است :
« قال امير المؤمنين عليه السّلام في حديث اذا وضع المؤمن فى قبره ثم يفسحان يعنى الملكين فى قبره مدّ بصره ثم يفتحان له بابا الى الجنة يقولان له : نم قرير العين نوم الشاب الناعم فان اللَّه عز و جل يقول . اصحاب الجنة يومئذ خير مستقرا و احسن مقيلا »
( برهان از كافى ) .
25 و 26 -
وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرِينَ عَسِيراً
.
لفظ « و يوم » عطف است بر
يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلائِكَةَ
يعنى : ايضا ملائكه را مىبينند در روزى كه آسمان با ابر شكافته مىشود ، مراد از اين « يوم » روز قيامت است .
گويند : باء در « بالغمام » به معنى ملابست است يعنى : و روزى كه آسمان ابر آلود شكافته مىشود ، نزول ملائكه شكافته شدن آسمان را لازم نگرفته است ، زيرا ملائكه مادى نيستند ، نزول آنها حاجتى به شكافته شدن آسمان ندارد ، على هذا هر يك مطلب مستقلى است . به هر حال آيه روشن است كه روز قيامت ملائكه براى مسئوليتهايى به جهان خاكى نازل خواهند شد .
به نظر مىآيد كه « الملك » مبتدا و « الحق » وصع آن و « للرحمن » خبر مبتداست يعنى : حكومت حق و واقعى در آن روز براى خداى رحمان ثابت است مانند :
لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
و چون حكومت خاص خداست لذا آن روز براى كافران روز سختى خواهد بود ، چون اسباب دنيوى آنها به كلى از بين رفته است .